روابط عمومي به عنوان يک علم داراي اصول منطقي، نظريه، الگو و ... بوده است و از قدرت پيش بيني نتايج و قابليت تکرار پذيري و ظرفيت بسيار بالايي براي سازماندهي روابط اجتماعي و بهبود عملکرد سازماني برخوردار است.